නුඹ නොවේ පළමු මල

නුහුරු කටු මත ඉපදුනේ නුඹ 

නපුරු බව දැනගෙන නොවේ 

සැලෙන නල කටු තුඩින් ඇනුනද 

නොහඬනා මල් කැකුළියේ 

විහඟ ගීයක සැදැහැ දෑතක 

නොගැටී පින්මද බොලදියේ 

කටුක දුක් කප්පරක් නුහුලන 

ගැහැනියක  දුටුවෙද ලොවේ 

සුළඟ ගෙන ආ සෙනෙහෙ පණිවිඩ 

බමරු වෙත ආපසු යවා 

උරණ හිරු හා පෙමින් බැඳුනද

ළපල්ලක මදහස පොවා 

රතුම රතු බිම පතිත පෙති මත 

කඳුළු බිඳු රැඳුනද මගේ 

කියමි කුමරිය මෙලෙස මියදුනු 

පළමු මල නම් නුඹ නොවේ........ 

"නෙළුම් යාය" ඔබ කල මෙහෙවර අගනා

සියපත අගක රැඳි මුතු පිනි බිඳු       සේම 
නෙතු අග රැඳුනි තුටු කඳුළැල් රැලි බෝම 
හමුවී දොඩා සොයුරන් මිතුදම්          රෑන 
මම සැනසුනා බ්ලොග් අඹරේදි මුළු   රෑම

පොඩි බස්සියෙක් ඇවිදින් මා වෙත   හනික 
නුඹ දිලිනිදැයි ඇසුවා හිනැහී              විගස  
දැනුනේ වෙන කිසිත් නොව නුඹ වත සේම
හරි ලස්සනයි හදවත සඳ තරු            සේම 

ඉවාන් මාතෙ කලණ මිතුරු ප්‍රා    දසයා
කරමින් විහිළු තහළුද සැම සිහි   කරලා 
මනා තත් වයා සැම කන්කළු      කරලා 
අපි තුටු උනේ සැමගේ දස්කම්   දැකලා

අතිනත පටලවා සුභ පතලා            දොඩලා 
උණුසුම් හාදුවක් දී දෙකොපුල    හැඩකරලා 
මේ මල් යාය විකසිත කරනට           බබලා 
"නෙළුම් යාය" ඔබ කල මෙහෙවර    අගනා 

කව්රුද මට මා අහිමි කලේ ????

     හිමින් සීරුවේ මනියෙන් නොමිදුනු
සිනිඳු පියාපත් කුමුදු මලේ...... 

  සහස් ගව් දුරක් ඇවිද ඇවිත් නැත

දිවියම ලපටියි තවම සිතේ...... 
                          

      මනියෙන් මුක්තව සිනහ සලන විට
කව්රුද වනනා දෑත දිගේ.........

           පෙම් කඳ අරගෙන ඇයි දැයි නොදනිමි
         සළු එලු  යහනේ නෙතු වැසුනේ.......

වැව් තාවුල්ලට වැටී ඉපිර මල් 
රැයක් පහන් වන හෝරාවේ....

    ඔබට දයාබර නෙළුම් පතක් මත 

        පිණි  බිඳු වැකුණයි සිහින් සැරේ.... 

   ගත රස සොයමින් සිත දිවගෙන 
          පින්මද සෙනෙහස ලැබුනු වෙලේ..... 
හදාගන්න හිතකියාදෙන්න මට
කව්රුද මට මා අහිමි කලේ.....

නිමන්තිකා

බබා පාත්තුව.....

                                   බබා  පාත්තුව.....

      සති අන්තයේ මා ගොඩ වූ බස්             රථයේ

      දුටු දසුනක් ඇත සුරැකිව ඇතුලු              ළයේ

      සවි කර තිබූ මළු රඳවන                 රාක්කයේ 

      කෙලවර කොක්ක හැඩවුනි පොඩි සපත්තුවේ

      මිරිවැඩියකි බිළිදියකගේ තෙමස්          වියේ 

      කැටයම් කර තිබුනි විසිතුරු නොයෙක් විධේ 

      එය දුටු සැණෙන් සිත රැදවුනි          අතීතයේ 

      සසැළුණු වැඩිද මන්දා කඳුළකිය          ඇහේ                        

                                                            

      මිහිරි මතක පිරි මා ගේ  ළ මා              වියේ

      මෙවැනිම දෙයක් සිහිවී සිත කිතිත්     කැවේ 

      ගමනක් ගොසින් යළි පැමිණිය විටදි    අනේ 

      අහිමිව තිබිණි මිරිවැඩියක් පුන්චි         මගේ 

     ''බබා පාත්තුව කෝ''විය පැනය          මගේ

      මවට අහිමි විය නිදහස විඩි න්           විඩේ 

      සොයමින් හතර අත දුවගොස් වත්ත  වටේ 

      හැඩු කඳුළින්ම නිදි දෙව්දුව වෙතට    ගියේ 

     
      අලුයම පිබිද පැමිණිල්ලකි පිය        හමුවේ 

    '' බබා පත්තුව නෑ මට ඕන                අනේ ''

     දිලිසුණි දෙනෙත් මා පින්බර මව්      පියගේ 

     නව මිරිවැඩි සඟලකි විසඳුම               වූයේ 

   
    ඔබෙත් මගේ මෙන් ඔය හිත       රිදුනාද 

    එසේ නොමැති නම් එයටත්    හිනැහුනිද

    අනෙක් මිරිවැඩිය තනි වී        වලපෙයිද

    නැතිනම් මගේ හිත සංවේදී           වැඩිද      

      නිමන්තිකා 

valentine's day පෙම්වතුන්ට විතරමද?

valentine's day නැත්නම් ආදරවන්තයින්ගේ දිනය යන්න අපේ රටේ සංස්කෘතිය තුල පැවති දෙයක් නොවුනත් ,මේ වගේ  බටහිර සංස්කෘතික දේවල් දැන් අපේ සමාජය තුලත් ව්‍යාප්ත වෙලා. කොයි දේකත් නරක පැත්තක් වගේම හොඳ පැත්තකුත් තියෙන නිසා ඕනම දේක හොඳ දේ ,අපට අදාළ දේ විතරක් ප්‍රයෝජනයට ගැනීමෙන් අපි අසාර්ථක වෙනවා කියල කවදාවත් කියන්න බෑ.හොඳට හිතල බලනකොට අද සමාජයේ තියෙන්නෙ හුඟක් කාර්යබහුල ජිවන රටාවක්. මේ ඇතුලෙ සැමියා බිරිඳ , පෙම්වතා පෙම්වතිය දෙමාපිය දූ දරු සබඳතාවය කියන දේ ඇත්තටම හීන වේගෙන යනවා. හැමෝම පිම්මෙ රැල්ලට දුවනවා. ඉතින් අපිට පුළුවන් නේද මේ කියන දවසේ පැය කිහිපයක් අපි ගැන හිතන්න වෙන් කරගන්න.පුද්ගලිකව මම නම් දරන මතය "ආදරය එක දවසකට සිමා විය යුතු නෑ" කියන එක.   නමුත්  වැඩ රාජකාරි එක්ක ඈත් වෙලා තියෙන බැඳීම් යළිත් ශක්තිමත් කරගන්න වෙච්ච අතපසුවීම් නිවැරදි කරගන්න මේක හොඳ අවස්ථාවක් කරගන්න පුළුවන් නම් ඒක කොයිතරම් වටිනවද?

1.විවාපත් යුවලක් නම් ඒ දෙන්නට පුළුවනි තම තමන් එකිනෙකාට ආදරය ප්‍රකාෂ කරගන්න මේ දිනය යොදාගන්න.මෙතනදී සැමියා ,බිරිඳට පුළුවන් තමන්ගෙ සහකරු/සහකාරිය  අතින් සිදුවන අතපසුවීම් ,පුංචි පුංචි නෝක්කාඩු සියල්ල කතාකරලා ඒ සඳහා සමාව අයදින්න,සමාව දෙන්න අවස්ථාවක් කරගන්න. ඒ වගේම එකිනෙකාට ඇති ආදරය ප්‍රකාශ කරලා ඒ වැරදි අඩුපාඩු නිවැරදි කරගන්න පොරොන්දු දෙන්නත් පුළුවන්.

2.තනිකඩ කෙනෙක් නම් 
 "අයියෝ මම තවමත් තනිකඩයි" කියල මැසිවිලි කියමින් ඉන්නවට වඩා තමන්ගෙ දියුණුව වෙනුවෙන් කලයුතු නොකළයුතු දේ ගැන කල්පනා කරන්න මේ දවස යොදාගන්න පුළුවන්. තමන් වෙනුවෙන් පළමුව ආදරය ඇති කරගන්න. තමන්ගෙ මානසික සුවයට යමක් කරන්න,අරගන්න පුලුවන්.(ඔයා පොත් කියවන්න කැමති කෙනෙක් නම් පොතක්, සංගීතයට ලැදි කෙනෙක් නම් පොඩි i pod එකක්,සංගීත භාණ්ඩයක්, මේ මුකුත් නැත්නම් ඔයා ඇවිදින්න ප්‍රිය කරන කෙනෙක් නම් ලස්සන පළාතක පොඩි රවුමක් වගේ දෙයක් )තමන් අත්හරින්න ඕන නරක පුරුදු සහ තමන් අලුතෙන් ජිවිතේට එකතු කරගන්න ඕන කියල හිතෙන දේවල් ලිස්ට් එකක් හදල ඒ වෙනුවෙන් කැපවෙන්න.පුංචි පුංචි වැරදි හදාගන්න. එතකොට තමන් ගැන විශ්වාසයක් ඇති වෙනවා. ඔයා සාර්ථක වෙනකොට ඔයා හොයන ආදරේ ඔයා ලඟට අනිවාර්යෙන්ම එයි.

3.දරුවො ඉන්න දෙමව්පියන් නම්,
එයාලව සහභාගී කරගෙන පුංචි සාකච්චාවක් කරන්න.එහිදී එයාල වෙනුවෙන් දෙමව්පියො විදියට ඔයාල කොයිතරම් කැපවෙනවද? ඒ වෙනුවෙන් දරුවොන්ගෙන් මොනවගේ සහයෝගයක් අවශ්‍යද?දරුවන් පිළිබඳව ඔයාලගෙ හිත්වල තියෙන සිහිනය මොනවගේද? දරුවන්ගේ හිත් තුල කොයි වගේ සිහින ඇතිද වගේ කාරනා මේ  සාකච්චාවට ඇතුලත් කරගන්න. එකිනෙකාට තියෙන ආදරය ගැඹුරින් ප්‍රකාශ කරගන්න මේක හොඳ අවස්ථාවක් කරගන්න අමතක කරන්න එපා.


4.මිතුරු මිතුරියන් සමග සමාගමය ශක්තිමත් කරගන්න මේ දවස යොදාගන්න පුළුවනි.
තමන්ගෙ හොඳම මිතුරා ඔබේ සුරතලා වෙන්න පුළුවන්. කාර්යබහුල කම නිසා ඔහුව ඔබට මගහැරුනා වෙන්න පුළුවන්. නමුත් ඔයාට මේ දවසෙදි ඔහු එක්ක ඇවිදින්න යන්න,ඔහු සමග කාලය ගතකරන්න පුළුවන්. ඔයාට පුළුවන් ඔහු කැමති විශේෂ  කෑම වේලකින් ඔහුට පුංචි සංග්‍රහයක් කරන්න. ඔහුව කොයිතරම් ඔයාගේ ජිවිතයට සමිපද කියා ඔහුට අඟවන්න.

5. පරිසරය කෙරෙත් ආදරය ඇතිකරගමුද?
මේ වෙනුවෙන් ඔයාට පුලුවන් පැලයක්  සිටවන්න. අපවිත්‍ර වෙලා තියෙන තැනක් ශුද්ධ පවිත්‍ර කරන්න,තමන්ගේ ගෙවත්තේ එලවළු / පළතුරු පැල කිහිපයක්  වගාකරන්න. ඒ වගේම ඒ දේ නඩත්තුව වෙනුවෙන් ඉදිරියේදී කාල කළමනාකරණය කරගන්න අධිෂ්ඨාන කරගන්න.ඔයාට ඒක මානසික සුවයටත් හේතුවක් හේතු වෙයි. ඒ වගේම සමාජයට/ ලෝකයටම සෙතක් වෙයි.

ඉතිං මං මේ කිව්වේ මට හිතුන පුංචි කරුණු 5ක් විතරයි.අවශ්‍ය වෙන්නේ වෙනස්ව සිතීම සහ ක්‍රියාවට නැංවීම පමණයි.පුංචි දේවල් වලිනුත් ලොකු වෙනසක් කරන්න පුළුවන්.එහෙනම් ඔයාලටත් Happy valentine's day! 

ඕo වැඩේ... මමත් සම්මානයක් දිනලලු

          බ්ලොග් කලාව ගැන මෙලෝහසරක් නොදැන ඉඳපු මං මේ කලාවට පිවිසුනේ අහම්බෙන්. කරමින් ඉඳපු රැකියාවට සමුදීල පාළුව දුක දරන් තනියම දවස් ගෙවාගන්න බැරිව ලතවෙද්දී කෙනෙක් මට හරි අපූරු ලින්කුවක් එව්ව. ඒක අදටත් මම book mark කරගෙන ඉන්නව. ඒ වෙන මොකක්වත් නෙවෙයි "බස්සිගේ නවාතැන". ඉතිං බස්සියෝ ඔයාගේ නවාතැන මගෙ ජිවිතේට හුගක් සමීප උනා. ඒ වගේම ඒ හරහා තවත් බ්ලොග් හඳුනාගන්න ලැබුන. හුගක් දේවල් රසවින්ද, ඉගෙනගත්ත. ඔය අතරෙදි ඒ පුද්ගලය හරිම වැදගත් යෝජනාවක් කලා මට. ඔව් ඒ තමයි පොත් ඇතුලේ හැංගිලා තියෙන මගේ නිර්මාණ ටික කාටත් බලන්න පුළුවන් විදියට කරළියට ගෙන ඒම. ඒ තමයි මගේ නිර්මාණ වලට යම් වටිනාකමක් තියෙනව කියල දැකපු පළමු පුද්ගලයා. ඉතිං ඒ යෝජනාවේ ප්‍රතිපලයක් විදියට මම "දිලාගේ ලෝකය"කියල බ්ලොග්ගුවක් හදාගත්ත. කොහොමින් කොහොම හරි දිලාගේ ලෝකයට blog මිත්‍රයෙක් කියලා හා හා පුරා කියල ගොඩවැදුනේ අවන්හළේ "මහේෂ් රත්නායක". ඒ ඇවිත් දාපු කොමෙන්ටුව මට ලොකු සතුටක් උනා.. ඉන් පස්සෙ මාතලන් මාම ( ඔරවන්ට කාරි නැතුවා ) ප්‍රියා අයියා, වර්ණ ලියන දිනේෂ් උමගිලිය අයියා, කුරුටු ගෑ ගී පව්ර හුදකලා රස්තියාදුවේ සංචා, දේශා, ඉවාන්, සඳුමල්, සිංදු ඇනෝ  යන හැමෝම මට කොමෙන්ටු දමමින් දිරිමත් කලා. පටන් ගත්තු දවස් වල ඉඳන් මේ දක්වාම දිලාගේ ලෝකයට ගොඩවැදුණු "මහී" අයියට හුගක් ගරු කරනවා. ඒ වගේම මාතේ මාම මාතලන්ගේ සිංඩියට දිලාගේ ලෝකය ඇතුලත් කරන්න ඉඩ දීලා දුන්නේ සුළුපටු සහයෝගයක් නෙවි. මම දන්නව තවමත් මම ආධුනිකයි. නමුත් මගෙ කවි නිසදසකට මේ තරම් අගයක් දීපු ලංකා නිව්ස් වෙබ් අඩවියේ නෙළුම් යායේ සහෝදර හැමෝටමත් හදවතින්ම ස්තුතිවන්ත වෙනවා. ඒ සඳහා මගේ බ්ලොගය හඳුන්වල දීපු අජිත් ධර්ම අයියටත් බොහෝම තුති.

          මේක පුංචි දෙයක් උනත් මට මෙහෙම අවස්ථාවක් ලැබුන එක ගැන හරි අහිංසක සතුටක් හදවතේ තියෙනව. මේක මට හුගක් වටිනව. මේකෙ ප්‍රවීණයෝ අධුනිකයොන්ට නොමසුරුව අතහිත දීම පුදුම තරම් ශක්තියක්. ඉතිං මම ඉදිරියටත් ලියනව. අඩුපාඩු පෙන්වාදීම ඔබ හැමෝම සතු යුතුකමක්.. තව දෙයක්, මේ හැමදේම පිටුපස දිළිසෙන ඇස් දෙකක් ඉන්නවා.ඒ කෙනාට මගෙ මේ හැම ගෞරවයක්ම සතුටක්ම ලබාදෙන්න ඕන.

               අවසානයේදී කියන්න තියෙන්නෙ මාතලන් මාමේ, බස්සි අක්කේ ඔයාල බ්ලොග් කලාවට මට අත්පොත් තිබ්බ. ඒ වගේම මහි අයිය, ප්‍රියා අයිය, දිනේෂ් අයිය, සංචා, අටම්පහුරෙ ඉඩ දීපු අටම් අයිය මේ හැමෝමත් මගෙ පිටුපසින් ඉඳන් මාව දිරිමත් කරපු මගේ දෙමව්පියෝ සහෝදර සහෝදරියොත් (බට්ටා ඇතුළු) දිලාගේ ලෝකයට ගොඩවැදුන ඔයාල හැමෝටමත් ජයෙන් ජයම වේවා!!   

වළකනු නටබුන් මතක

සිසිරයක සිරව ඇත 

හද සන්තානයම...

උලමෙකු ලෙසින් බෑඟිරි දෙයි 

පැතු සිහින...

කොවුලෙකු වගේ වියපත් 

අත්තටු රිදෙන...

නොම එනු කියා වළකනු 

නටබුන් මතක...

නිමන්තිකා 

ෆිල් හියුස්

බොඳව ගිය තිතක්ව 
මහත් මීදුමක් තුළ 
තණ නිල්ල බැලූ බැලූ අත පෙනෙයි 
ලං වෙන්න බැරි උනත්
සිත පිනෙයි... 

නිහඬ කුටියක් ලෙසට 
නුහුරු නුපුරුදු කමක් 
සීරුවට පිත්ත වට ගැට ගැසෙයි 
රිදී දැල්ලක් වගේ 
යළි මැවෙයි...අවදි වෙයි...

ශෝක ගී තෙත නුවන් 
ඇසෙන නෑසෙන වදන්  
හැම අතම කඩිමුඩියෙ ඇස ගැටෙයි 
නොතැවෙන්න යලි සුහද,... වැළපෙන්නේ කුමකටද?
පන්දුවෙහි මිස වරද නුඹේ නොවෙයි.... 

ලණු කොස්ස..

මේ අපේ මනුවා සම්බන්ධ  තවත් රසකතාවක්..
අපේ සෙට් එකේ ඉන්නවා වැඩිය උසත් නැති මහතත් නැති කොල්ලෙක් (බටු වර්ගයේ ) ... හැබැයි ඉතිං මේකගෙ වැඩ නම් සුපිරියි කොටින්ම ඉලෙක්ට්‍රොනික් බට්ටෙක්..(බට්ට ගැන කතාවක් පස්සෙ ලියන්නම් )
ඉතින් අපේ බට්ටගේ අප්පච්චි ඇවිල්ලා දක්‍ෂ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පියෙක්...

නිවාඩු දවසට, පුළු පුළුවන් වෙලාවට අපේ මිත්‍රයො "බට්ට ඩඩා" ට උපරිම සහයෝගයක් දෙනව.

දවසක්  අපේ බට්ට ඩඩා අපේම මිත්‍රයෙක්ගේ ගෙදරක වැඩක් කරන කොට 
අත් උදව්වට අපේ මනුවා ඇතුලු පිරිස සහභාගී උනාලු. 
අපේ සැට් එක ඉන්න තැනක ඉතිං පාළුවක් හතර මායිමක ඇත්තෙ නැත්තෙ මෙයාල විහිළු වලට උපන් හපන්නු ටිකක් නිසාවෙන්මයි..

 ඕන් ඉතිං එදත් කස්ටිය කෙනෙකුට බයිටක් දෙන ගමන්, කඩියෝ වගේ එහෙ මෙහ දුවගෙන ගජරාමෙට වැඩලු ..ඔහොම වැඩේ නැගල යන අතරෙ, වැඩ තද වෙලා ඉඳපු බට්ට ඩඩා මනුවට කිව්වලු 

"ලණු කොස්සක්  ගෙනෙන් පුතේ " 

මනුවට කියන දේවල් ඇහෙන්නේ අමුතුවට කියල මං කලිනුත් කියල ඇතිනේ..

ඉතිං මේකත්
 "හං" 
කියල දඩ බඩේ දුවල ගියාලු..ගිහිං මේකා ඒ ගේ වටේ දිව්වලු,මිදුලෙ වටයක් කරකුනාලු, 
ආයෙම කුස්සියටත් ඔළුව දමල බැලුවලු...පස්සෙ කඩාගෙන බිඳගෙන දුවන් ගියාලු.
ඕක නෝට් කරන් ඉඳපු බට්ට ඇතුළු අපේ සෙට් එක අන්දුන් කුන්දුන් වෙලා බලං හිටියලු..

ඒ වෙද්දි මනුවගේ පරක්කුව ගැන විපරම් කරපු බට්ට ඩඩා..., 

"කෝ මේ කොළුව?"

 කියාගෙන එතනට ආවලු.
මනුව දැකපු බට්ට ඩඩාගෙ ඇස් ලොකු වෙලා හිනාවක් දාන ගමන් මෙන්න මෙහෙම කිව්වලු,,,

"ඈ පුතේ..,   ඕකෙන් කොහොමෙයි බං කපරාරුවට දිය ඉහින්නේ????? "

වැඩේ මීටර් උන අපේ සැට් එක තක් බිර් වෙලා බලං ඉඳපු මනුව දිහා බලල එදා  බඩවල් අල්ලගෙන ඉල ඇදෙනකල් හිනා උනාලු.

ඇයි ඉතිං ලණුකොස්සයි උළුවස්සයි පටලෝගත්ත  අපේ මනුවා මතු වෙලා තිබුනෙ බාගෙට හදාපු උළුවස්සක් කරතියන් නොවැ.

ප.ලි . :- ("ලණු කොස්ස" යනු කපරාරුවට දිය ඉසීම සඳහා ලණු මිටියක් එක් කොට සදා ගන්නා උපකරණයකි) 

නිමන්තිකා 

මගෙ පපුවත් ආදරෙ රහ දනියි නංගියේ....