;)

වෙහෙස වුවමුත් ජයක් ලැබුමට 

නොමැත පිං කර ඒ තරම් 

නුඹව සිහිවෙන හැම නිමේෂෙම 

කඳුළ ඒකද මේ තරම් 

ඉහිර ගිය කිරකට හැඬුව මුත් 

ලැබුනු සේ සැනසුම් සුසුම් 

අමතකව නැති අතීතය ගැන 

මටම පමණද මේ රිදුම් 

ආදරය වරදක්ව ගියදින 

සිහින සැම වියැකී ගිහින් 

යලිදු වරදක් වෙන්න නොමදී 

හිඳින්නම් සැමදා ළඟින් 

ගෙවී අහවර අතීතය මතු

අමතකව ගියදෙන් හදෙන් 

සිනාසෙන්නට හැකිද නුඹහට 

එක වරක්වත් මා නමින්?? 

නිමන්තිකා 

ඇයි ඔබ මගෙ හිත අරගත්තේ??

 සඳ එලිය බිමට බැස කියන කතාවට 

මට නම් නිහඬව ඉන්න බැරී 

මිහිතලය වැළඳගෙන වියන රටාවට

ඔබ ආ යුතුමයි කොහොම හරී...

මල් පිපිලා මරුතයත් සුවඳයි 

පිනි හැලිලා මල් පෙති මත්තේ 

ආදරයේ රස රහස් කියනවා 

ඔබ විතරයි මගෙ ළඟ නැත්තේ 

විකසිත වන්නට පෙරුම් පිරූ මුත් 

මල් යුවලක් සේ එක ඉත්තේ 

දෙතැනක පිබිදී දෙඅතක යන්නට 

ඇයි ඔබ මගෙ හිත අරගත්තේ....

නිමන්තිකා 

මගේ සීනය

වැට කඩොලු බිඳී නැති කඩුපුලක  සුවඳක් වෙලා 

ඉඳි කඩුල්ලෙනුත් පැන මා සොයා එන තුරා 

හඬ හඬා ඉකි බිඳින පාළු තුන් සිත පුරා 

නූඹේ සුවඳ වපුරමී ජීවිතේ ඇති තුරා 

සිහිනයක දැවටෙමින් සිහින මල් පිබිදුනි 

තෙපලු මුදු වදනකින් මගේ සිත ගොළු වුනී 

ජීවිතේ ළඟ මගේ නූඹේ හඬ රැව් දුනී 

සුදු කඩුපුලක් පිපී සිහිවටනයක් උනී 

නිමන්තිකා

මගෙ ලොවින් මිදුනු හැටි

මං කරපු දඟ වැඩට

තවත් දඟ වැඩ දෙමින්

 හොදම මිතුරා ලෙසට 

මගෙ ලගින් ඉඳපු හැටි...

මං යනෙන හැම තැනම 

සොයාබලමින් සෙමින් 

සොහොයුරෙක් විලසටම 

පසුපසින් පැමිණි හැටි...

නෙත් කෙවෙනි අද්දරට 

කඳුළු කිතිකවන විට 

අප්පච්චි තරමටම 

මගෙ ලඟින් උන්නු හැටි...

ජීවිතේ ගීතයට 

පදවැලක් සොයන විට 

මටත් නොකියම හොරෙන් 

මගෙ ලොවින් මිදුනු හැටි... 

නිමන්තිකා 

:):)

විරසක සිත

මං මුරන්ඩුලු - හිත රිද්දුවලු 

නුඹ කලත් මට චෝදනා 

නුඹත් නපුරුනෙ - මා ඇඬේව්වනෙ 

විඳියි මගෙ සිත වේදනා

බොරු කිව්වලු - රැවටුවාලු

වැරදි මා හට කිය කියා 

අවිස්වාසලු - දුරින් ඉන්නලු  

සමාවක් නම් නැහැ කියා 

කඳුළු පෙරනව - පපුව රිදෙනව 

සිත සොයන්නේ ඔබ නිසා

ආයෙ නාවත් - දුරක ඇදුනත් 

දිළිසි දෙනයන මගෙ තමා 

කොහොම බැන්නත් - මොනව කිව්වත් 

මං නුඹට ආදරෙ නිසා 

අහස පොළවත් නුහුලනා මේ 

කතා නොකියා ඉමු බබා

නිමන්තිකා 

ප.ලි .මේ හොදටෝම හිත රිදුනු වෙලාවක කඳුළු අතරින් හිතට ආපු කවි සිතිවිල්ලක් ..අඩුපාඩු ඇතොත් පෙන්වාදෙන්න.

මතක සුවඳක්

පුන් සඳ නැගෙන දිනකදී දොර ලඟට        වෙලා 

හිටියා නොවෙද මම ඔබ හට තුරුළු          වෙලා 

අද තනි වෙලා නෑ කව්රුත් සෙනෙහෙ      වෙලා 

තෙමෙනව දෙනෙත් ඔබෙ සුවඳක් මහද    වෙලා 

කෙලෙසද   කියන්නේ ඔබ අද නැහැ        කියලා 

ඇහෙනවා   වගේ දැනෙනව හඬ කන්         පුරලා 

මගේ බුදු අම්මෙ එදවස මෙන් පාර               බලා 

ඉන්නකො කඩුල්ලේ මම එන්නම්             දුවලා 

මා හට නොනිමි සෙනෙහස පුදකර             දීලා 

ඔබ හිනැහුනා නෙතු කඳුළැලි                පිසදාලා 

කාලය ගෙවී ලෝදම් ළඟ පරල                 වෙලා 

ඔබ නික්මුනා ඔබෙ හුරතලි                  හැරදාලා 

නිමන්තිකා 

නුඹට නොකී කවිය

ලං වෙන්ට වරම් නෑ 

අපට අප එක්  වෙලා 

නෙත් පියන් ඉන්න මම 

ඔබේ සිහිනය වෙලා 

නෙතු පියන යාමයට 

එන්න ඉන්නේ බලා 

නුඹත් මට ලං වෙයන් 

හීනයක් වත් වෙලා...........!

නිමන්තිකා 

නුඹේ මතකය

පාළුව පිරුණු හැන්දෑවකඇටඹ       ගහේ 

උලමා කෑගසනු කුටියට හොඳට      ඇහේ 

පිටගං යන්න යනවලු උඹ ලබන       මහේ 

ඇසුයෙමි පුවත කඳුළක් ඇහැ බිමට   ඉහේ

නුඹ රුව නිතර මා දෙනුවන් අතර         එතී 

කොහොමද මකාලන්නේ මට පුදුම       හිතී 

නුඹේ කටහඬට හුරුවූ මගෙ සවන්      පෙතී 

වෙන කිසි හඬක් සමගින් එක් නොවනු ඇතී  

නිමන්තිකා